مرگ سرباز

بايد تحمل کند. سرش را نبايد از زير آب بيرون بياورد. از کجا معلوم که يکی از اين گلوله ها راهش را گم نکند و ... . تحمل می کند... تحمل می کند... تح... مل...می...

/ 6 نظر / 3 بازدید
باران

کار می کنه بابا. اين کامنت دونيم پاک واسه ما شد مشکل...

آتش

بله ! الان کار ميکنه ولی نميکرد! اگه منو شناختی باران!!! کلی فکر کردم با چه اسمی کامنت بذارم

شب نويس

باران دم دستی ترين شکل فرجام داستانی رو گرفتی. بابا يه کمی تخيل. چرا به اين دو خط رسيدی تخيلت خشکيد؟! مرگ هميشه هست و به قول مارک تواين هر وقت از دست شخصيتی خسته شدی بندازش تو چاه. اگر ديدی راهی نمونده بکششون. و گرنه زندگی اينقدر نامرده که همه رو زنده نگه ميداره. تک و توک ميميرن و راحت ميشن.

سارا

باران جان، اول از همه به خاطر نظرات دقيقت در وبلاگ حسين ممنونم. گاهي دلم براي نويسندگان مي سوزد. اينكه چرا اينجا مي نويسيم بدون شك غير از تخليه خودمان، روشي براي بهتر نوشتن است. اين وسط بي توجهي و زودگذري خواننده در كنار نقدهاي مغرضانه چقدر آزاردهنده مي شوند. بگذريم. از عنوان مينيمالت خوشم اومد. اما من هم با شب نويس موافقم. مي توانست خيلي بهتر تموم بشه. گرچه قصد تحميل سليقه ندارم. اما كسي كه در حال غرق شدنه و از مرگ در اثر خفگي غافل شده به چه چيزهايي فكر مي كنه؟ چه چيزهايي مي بينه؟ آخ چه خوشمزه مي شد كه نشون بديم طرف نمي فهمه داره خفه ميشه.. تو اينو خواستي بگي باران ولي به نظرم مي تونست زيركانه و با ظرافت بيشتري نشون داده بشه. موفق باشي.

باران

حسين و سارای عزيز! ممنون از نظراتتون. هميشه از اينکه نظرات شما را در وبلاگم می بينم خوشحالم. نظر هر دوی شما را که تقريبا يک سير منطقی را طی می کنند قبول دارم. شايد کمی عجله کردم. اين - به قول حسين دو خط - را می توانستم خيلی بيشتر در ذهنم ساخته و پرداخته کنم و بنويسم اينجا. شايد هدفم اين دو راهی بود که هر دو به سوی فنا می رفتند. چه فرقی می کند آدم در اين آخرين لحظه به چه فکری باشد (بعضی وقت ها اینطور فکر می کنم) می توانست خيلی بهتر باشد. با توجه به اينکه واقعا اين لحظه را تجربه کرده ام. هميشه می گفتند در آخرين لحظه تمامی حوادث با تمامی خوبی ها و بدی ها برای يک لحظه هم که شده از جلوی چشم آدمی می گذرند. واقعا اينطور است. نمی دانم فيلم در قلب زندگی ساخته روبرتو انريکو را ديده ايد يا نه؟! ولی شايد اين حس در بهترين نوع خود به اين شکل پرداخت شود. (البته من هم این فیلم را ندیده ام ها بچه ها تعریف کردن برام!!!) ولی خوب شما هميشه به آدم اميد می ديد. با اينکه اين دنيا خيلی مجازيه ولی من خودم را به شما خيلی نزديک احساس می کنم... همين!