آتش بس يک طرفه!

«در شگفتم از کسی که در خانه اش نانی نمی یابد و با شمشیر آخته اش بر مردم نمی شورد.» این جمله را نوشته بود و کمی پایینتر نام صاحب سخن را با خطی ریزتر داخل پرانتز نوشته بود. به دیوارهای اطاقم نگاهی انداختم.‌ از غلاف و شمشیر خبری نیست. سرم را پایین می اندازم و به فکر روزهایی می افتم که قرار است عکس این جمله در خانه ام صدق کند و از روی ناچاری هم که شده به فکر آتش بس باشم.

/ 5 نظر / 5 بازدید
اواز ماه

انسانی تو سرمست خمب فرزانه گی یی که هنوز از آن قطره ای بیش در نکشیده از معماهای سیاه سر بر آورده هستی معنای خود را با تو محک میزند ياد اين شعره افتادم......... (((يه دوست تصادفی که به یادتونه)))

نجات

به همين سادگی که فکر ميکنی همه چيز اتفاق می افتد حال تو بخوای يا نخوای بازم بنويس . اين روزا به همچی نوشته هايی بيشتر نياز داريم . یا سه رکه وتن يا سه رکه وتن ...

گیوارا

آتش بس کن و جنگی تازه را شروع کن

شيرين

آتش بس مرام کسی است که سیر ِ همین یک تکه نان میشود... مائده های زمینی ، آنکه ابوذر واره می شورد را اندک است.