يک سال ديگر و باز هم هيچ چيز عوض نشد....

افسوس... دلم خيلی به حال خودم و خيلی ها می سوزد...

بي راهه ـ گي

 

همه ي راههاي جهان فرزندان منند

و من براي يافتن

يك عمر قدم شدم

باري 

من فرزند صالحي ندارم

و اجاقم از هميشه كورتر است !

 

 

  
نویسنده : انور حسن پور ; ساعت ٤:٤۸ ‎ب.ظ روز ٢٦ اسفند ۱۳۸۳
تگ ها :